Gramaj (g/m², GSM)
Kâğıt, karton, kumaş, nonwoven ve filmlerde bir metrekarenin gram cinsinden ağırlığıdır (ISO 536, ISO 3801). Kâğıtta tipik değerler: gazete kâğıdı 40–48, ofis kâğıdı 70–80, kraftliner ve fluting 100–440 g/m²; kumaşta tişört örmesi 140–200, kot 300–450 g/m²; nonwoven’da maske meltblown katmanı 20–25 g/m². Gramaj fiyatı ve dayanımı doğrudan etkiler, ancak tek başına yeterli değildir: kartonda patlama (Mullen), halka ezilme (RCT) ve kenar ezilme (ECT), kumaşta kopma ve boncuklanma dayanımı da şartnamede yer almalıdır.
İlgili terimler
İplik numarası (Ne, Nm, tex, dtex, denye)
İpliğin inceliğini gösteren ölçülerdir ve iki sisteme ayrılır. Dolaylı sistemlerde sayı büyüdükçe iplik incelir: pamukta Ne (1 libredeki 840 yardalık çile sayısı; Ne 30 genel tişört ipliği), yünde Nm (1 gramdaki metre). Doğrudan sistemlerde sayı büyüdükçe iplik kalınlaşır: tex (1.000 m’nin gram ağırlığı), dtex (10.000 m) ve sentetik filamentte denye (9.000 m; ör. 150D/48F polyester DTY, 48 filamentli 150 denye). Ayrıca büküm sayısı, kopma mukavemeti ve düzgünsüzlük (Uster CV%) kaliteyi belirler.
Atık kâğıt sınıfları (EN 643, OCC 11, ONP, SOP)
Geri kazanılmış kâğıt ve karton, Avrupa’da EN 643 listesine (ör. 1.04 süpermarket oluklu mukavvası, 1.05 eski oluklu kutular), ABD ve uluslararası ticarette ISRI/ReMA kodlarına göre sınıflandırılır: OCC 11 (eski oluklu kutular, kraft astar içerikli), DLK (çift astarlı kraft kesimleri), ONP (eski gazete), SOP/WL (beyaz ofis kâğıdı). Fiyatı belirleyen başlıca etkenler lif kalitesi ile birlikte nem (genellikle en çok %10–12), istenmeyen malzeme (plastik, metal, ıslak dayanımlı kâğıt; “outthrows” ve “prohibitives”) oranlarıdır. Çin ve diğer ülkelerin ithalat kısıtlamaları nedeniyle temizlik standartları sıkılaşmıştır.