پارامترهای کیفیت زغال‌سنگ (رطوبت، خاکستر، مواد فرار، گوگرد، HGI)
ارزش زغال حرارتی علاوه بر ارزش حرارتی با رطوبت کل (TM)، خاکستر، مواد فرار (VM)، کربن ثابت، گوگرد کل (TS)، شاخص آسیاب‌پذیری هاردگروو (HGI) و دمای ذوب خاکستر تعیین می‌شود. خاکستر و رطوبت بالا هزینه حمل و احتراق را بالا می‌برد، گوگرد بر تصفیه گاز دودکش و حدود انتشار اثر دارد و HGI ظرفیت آسیاب را تعیین می‌کند. در زغال کک‌شو CSR، CRI و سیالیت نیز مهم است. قراردادها حدود «معمول» و «رد» و فرمول‌های تعدیل قیمت برای انحراف هر پارامتر دارند.
اصطلاحات مرتبط
ارزش حرارتی (ناخالص و خالص، GAR / NAR)
انرژی آزادشده از سوختن کامل واحد جرم سوخت بر حسب kcal/kg یا MJ/kg. ارزش حرارتی ناخالص (GCV) گرمای نهان بخار آب تشکیل‌شده را دربر دارد و خالص (NCV) ندارد و به انرژی قابل استفاده در دیگ نزدیک‌تر است. در زغال‌سنگ مقدار به مبنا هم بستگی دارد: GAR (ناخالص در حالت دریافت با رطوبت کل)، ADB (خشک‌شده در هوا) و NAR (خالص در حالت دریافت). زغال اندونزی بیشتر بر مبنای GAR و زغال اروپا و آفریقای جنوبی (API2، API4) بر مبنای NAR 6000 قیمت‌گذاری می‌شود؛ پیش از مقایسه باید پیشنهادها را به یک مبنا تبدیل کرد.
نمونه‌برداری (نمونه معرف)
نمونه‌برداری به گونه‌ای که کل بچ را نمایندگی کند، طبق روش‌های استاندارد — مانند ISO 24333 برای غلات، ISO 3082 برای سنگ معدن و ASTM D4057 برای مایعات. در بارگیری فله، نمونه‌های جزئی که در فواصل معین گرفته می‌شوند ترکیب و تقسیم می‌شوند و معمولاً سه یا چهار نمونه یکسان پلمب می‌شود: برای فروشنده، خریدار و یکی برای آنالیز داوری. در مرحله پیشنهاد، نمونه‌های تیپ کوچک برای سنجش تناسب آزموده می‌شوند و قرارداد باید تعهد کند محموله با نمونه تأییدشده یکسان باشد.
درفت سروی (تعیین وزن با آبخور)
روشی برای محاسبه وزن بار فله بارگیری یا تخلیه‌شده با خواندن آبخور کشتی در شش نقطه پیش و پس از عملیات و اصلاح آن بر اساس چگالی آب دریا، بالاست، سوخت و آب شیرین. در زغال‌سنگ، سنگ معدن، غلات و کود مقدار بارنامه معمولاً این‌گونه تعیین می‌شود و دقت آن حدود ±۰٫۵٪ است. انجام آن توسط بازرس مستقل مانند SGS، Intertek یا Bureau Veritas اعتماد طرفین را افزایش می‌دهد.