Polietilen türleri: HDPE, LDPE, LLDPE ve mLLDPE
Polietilen yoğunluğa ve zincir yapısına göre ayrılır. HDPE (0,941–0,965 g/cm³) rijit ve kimyasala dayanıklıdır; boru (PE100), bidon, şişe ve kasa üretilir. LDPE (0,910–0,930) dallı yapısıyla esnek ve şeffaftır; ekstrüzyon kaplama, shrink ve gıda filmi için kullanılır. LLDPE doğrusal zincirli, düşük yoğunluklu kopolimerdir (bütan C4, heksen C6, okten C8 komonomer); delinme ve yırtılma dayanımı yüksektir, streç ve ambalaj filmlerinin ana hammaddesidir. Metalosen katalizörle üretilen mLLDPE daha yüksek tokluk ve şeffaflık sunar.
İlgili terimler
Erime akış indeksi (MFI / MFR)
Belirli sıcaklık ve yükte (PP için 230 °C/2,16 kg, PE için 190 °C/2,16 kg veya 5 kg) bir kalıptan 10 dakikada akan erimiş polimer miktarıdır (g/10 dk; ISO 1133, ASTM D1238). Düşük MFI yüksek molekül ağırlığı ve dayanımı, yüksek MFI ise kolay akışı gösterir: boru ve şişirme kaliteleri 0,1–1, film 1–4, enjeksiyon 10–60, elyaf ve meltblown 25–1.500 g/10 dk aralığındadır. Teklif karşılaştırırken MFI’nin hangi koşulda ölçüldüğü mutlaka kontrol edilmelidir.
Homopolimer, random kopolimer ve blok (darbe) kopolimer
Homopolimer tek monomerden (ör. yalnızca propilen) oluşur; sert, rijit ve ucuzdur, rafya, BOPP film ve genel enjeksiyonda kullanılır. Random kopolimerde zincire az miktarda etilen rastgele eklenir; daha şeffaf ve esnektir, şeffaf kaplar ve sıcak su borusu (PP-R) için tercih edilir. Blok (darbe) kopolimerde kauçuk faz bulunur; düşük sıcaklıkta darbe dayanımı yüksektir, otomotiv parçaları, kova ve kasalarda kullanılır. Yanlış tip seçimi kırılma veya şeffaflık sorunlarına yol açtığı için siparişte tip açıkça belirtilmelidir.