حمل کالای خطرناک (شماره UN، IMDG، ADR، IATA)
مواد قابل اشتعال، خورنده، سمی، اکسیدکننده یا زیانآور برای محیط زیست بسته به نوع حمل تابع مقررات جداگانهاند: کد IMDG در دریا، ADR در جاده، RID در راهآهن و IATA DGR در هوا. هر ماده با شماره UN چهاررقمی (مثلاً UN1823 هیدروکسید سدیم جامد)، کلاس خطر (۱ تا ۹) و گروه بستهبندی (I تا III) شناخته میشود که در بخش ۱۴ SDS آمده است. بستهبندی تأییدشده UN، برچسب کلاس، اظهارنامه کالای خطرناک و کارکنان آموزشدیده الزامی است؛ کرایه و بیمه گرانتر است و برخی کشتیها و بنادر کلاسهای خاصی را نمیپذیرند.
اصطلاحات مرتبط
طبقهبندی و برچسبگذاری GHS / CLP (نمادها، عبارات H و P)
سامانه جهانی هماهنگ سازمان ملل (GHS) خطرات فیزیکی، سلامتی و زیستمحیطی مواد شیمیایی را با معیارهای یکسان در سراسر جهان طبقهبندی میکند و در اتحادیه اروپا از طریق مقررات CLP اجرا میشود. برچسب شامل نمادهای مربوط با حاشیه قرمز (در مجموع نه نماد)، واژه هشدار «خطر» یا «هشدار»، عبارات خطر (H، مثلاً H314 «سبب سوختگی شدید پوست میشود») و عبارات احتیاط (P) است. طبقهبندی در بخش ۲ SDS آمده و باید با برچسب بسته منطبق باشد و برچسب به زبان کشور مقصد باشد.
برگه اطلاعات ایمنی (SDS / MSDS)
سندی که در ۱۶ بخش استاندارد مطابق GHS خطرات ماده شیمیایی و اطلاعات کار ایمن، انبارداری، حمل، تجهیزات حفاظت فردی، کمکهای اولیه، اطفای حریق، نشت تصادفی و دفع را ارائه میکند. برای مواد خطرناک طبق REACH در اتحادیه اروپا و قوانین مشابه در کشورهای دیگر الزامی است و باید به زبان گیرنده ارائه شود. حملکنندگان و گمرک برای طبقهبندی کالای خطرناک و شماره UN به بخش ۱۴ آن استناد میکنند.
ایزوتانک (تانککانتینر)
مخزن قابل استفاده مجدد با ظرفیت حدود ۲۰٬۰۰۰ تا ۲۶٬۰۰۰ لیتر، معمولاً از فولاد ضدزنگ، که در قاب فولادی با ابعاد کانتینر ۲۰ فوتی قرار دارد. برای مواد شیمیایی، حلالها، کالای خطرناک طبقهبندیشده در کد IMDG و مایعات غذایی مناسب است و گزینههای گرمکن، فشار و عایق دارد. پیش از هر بارگیری گواهی شستوشو (ECD) لازم است و بارهای قبلی (معمولاً سه بار آخر) از نظر سازگاری بررسی میشوند.