حمل و لجستیک

ایزوتانک (تانک‌کانتینر)

مخزن قابل استفاده مجدد با ظرفیت حدود ۲۰٬۰۰۰ تا ۲۶٬۰۰۰ لیتر، معمولاً از فولاد ضدزنگ، که در قاب فولادی با ابعاد کانتینر ۲۰ فوتی قرار دارد. برای مواد شیمیایی، حلال‌ها، کالای خطرناک طبقه‌بندی‌شده در کد IMDG و مایعات غذایی مناسب است و گزینه‌های گرم‌کن، فشار و عایق دارد. پیش از هر بارگیری گواهی شست‌وشو (ECD) لازم است و بارهای قبلی (معمولاً سه بار آخر) از نظر سازگاری بررسی می‌شوند.

اصطلاحات مرتبط

فلکسی‌تانک

کیسه پلی‌اتیلنی چندلایه و یک‌بارمصرف که درون کانتینر خشک استاندارد ۲۰ فوتی نصب می‌شود و ۱۶٬۰۰۰ تا ۲۴٬۰۰۰ لیتر مایع غیرخطرناک حمل می‌کند. برای روغن‌های گیاهی، گلیسرین، روغن پایه، لاتکس، شراب، شربت و برخی مواد شیمیایی غیرغذایی به ازای هر لیتر بسیار ارزان‌تر از بشکه یا IBC است. حمل کالای خطرناک ممنوع است و در بار غذایی باید گواهی مناسب بودن کیسه برای غذا و تمیزی کانتینر بررسی شود.

انواع کانتینر (۲۰، ۴۰، ۴۰ های‌کیوب، یخچالی، سقف‌باز) 20’ / 40’ / 40’HC

کانتینر ۲۰ فوتی (حدود ۳۳ متر مکعب، ظرفیت ~۲۵ تا ۲۸ تن) برای بارهای سنگین و چگال مانند فلزات، مواد معدنی و مواد شیمیایی کیسه‌ای؛ و کانتینر ۴۰ فوتی (۶۷ متر مکعب) و ۴۰ فوت های‌کیوب (۷۶ متر مکعب، ~۲۶ تن) برای بارهای سبک اما حجیم مانند گرانول پلاستیک، الیاف و فوم مناسب است. در عمل محدودیت وزن جاده‌ای اغلب از ظرفیت کانتینر سخت‌گیرانه‌تر است. کانتینر یخچالی برای زنجیره سرد، سقف‌باز و فلت‌رک برای ماشین‌آلات و بار حجیم و تانک‌کانتینر برای مایعات به کار می‌رود.

حمل کالای خطرناک (شماره UN، IMDG، ADR، IATA)

مواد قابل اشتعال، خورنده، سمی، اکسیدکننده یا زیان‌آور برای محیط زیست بسته به نوع حمل تابع مقررات جداگانه‌اند: کد IMDG در دریا، ADR در جاده، RID در راه‌آهن و IATA DGR در هوا. هر ماده با شماره UN چهاررقمی (مثلاً UN1823 هیدروکسید سدیم جامد)، کلاس خطر (۱ تا ۹) و گروه بسته‌بندی (I تا III) شناخته می‌شود که در بخش ۱۴ SDS آمده است. بسته‌بندی تأییدشده UN، برچسب کلاس، اظهارنامه کالای خطرناک و کارکنان آموزش‌دیده الزامی است؛ کرایه و بیمه گران‌تر است و برخی کشتی‌ها و بنادر کلاس‌های خاصی را نمی‌پذیرند.

توضیح در راهنمای تجارت

راهنمای تجارت