پوشش ریسک قیمت (هجینگ)
جبران ریسک قیمت ناشی از خرید و فروش فیزیکی با گرفتن موقعیت مخالف در ابزارهای مشتقه مانند آتی، پیمان آتی، اختیار معامله یا سوآپ. تولیدکننده کابلی که سه ماه دیگر مس تحویل می‌گیرد می‌تواند امروز آتی مس LME بخرد و از افزایش قیمت محافظت شود و تاجری که با قیمت ثابت فروخته، آتی می‌فروشد. ریسک ارز هم با همین منطق از طریق قراردادهای ارزی آتی مدیریت می‌شود. هجینگ سفته‌بازی نیست؛ هدف حفظ حاشیه سود است نه کسب سود، اما مدیریت وجه تضمین و ریسک پایه لازم است.
اصطلاحات مرتبط
بورس فلزات لندن (LME) و بورس‌های کالایی
بورسی که قیمت‌های مرجع جهانی فلزات غیرآهنی مانند مس، آلومینیوم، روی، نیکل، سرب، قلع و کبالت در آن شکل می‌گیرد و قیمت رسمی و میانگین‌های ماهانه آن در قراردادهای فیزیکی شاخص قرار می‌گیرد. خریدار فیزیکی قیمت LME به‌علاوه پریمیومی متناسب با مبدأ، برند و محل تحویل می‌پردازد (مثلاً پریمیوم آلومینیوم روتردام). بورس‌های مهم دیگر: CME/COMEX (مس، طلا)، ICE (برنت، کاکائو، قهوه، شکر، پنبه)، CBOT (سویا، ذرت، گندم)، SHFE (فلزات شانگهای)، DCE و ZCE (آتی پلاستیک، سنگ‌آهن و کشاورزی چین) و Bursa Malaysia (روغن پالم).
قیمت‌گذاری فرمولی (متصل به شاخص)
روشی که در آن قیمت به جای عدد ثابت به یک شاخص بازار متصل می‌شود؛ مثلاً «میانگین مس LME در ماه حمل + ۸۵ دلار پریمیوم در تن»، «Platts Dated Brent + ۲٫۵ دلار در بشکه» یا «میانگین ماهانه ICIS پلی‌پروپیلن هموپلیمر CFR ترکیه منهای ۱٪». دوره قیمت‌گذاری (ماه بارنامه، ماه ورود یا QP)، منبع شاخص و نرخ ارز پرداخت باید به‌روشنی در قرارداد بیاید. در قراردادهای دوره‌ای هر دو طرف را منصفانه در برابر نوسان قیمت محافظت می‌کند.
کانتانگو و بک‌وردیشن (منحنی قیمت آتی)
اصطلاحاتی که وضعیت قیمت‌های آتی نسبت به قیمت نقدی را توصیف می‌کنند. در کانتانگو سررسیدهای دورتر از قیمت نقدی گران‌ترند که معمولاً نشانه عرضه فراوان و هزینه نگهداری (انبار، تأمین مالی، بیمه) است و نگهداری موجودی و فروش آتی را جذاب می‌کند. در بک‌وردیشن قیمت نقدی از آتی بالاتر است که نشانه بازاری تنگ با کمبود کالای فوری است و خریداران را به تأمین سریع وادار می‌کند. شکل منحنی سیگنال مهمی برای سیاست موجودی و زمان‌بندی قرارداد است.