گمرک، مالیات و مقررات

انبار گمرکی (انبار عمومی)

محلی تحت نظارت گمرک که کالای وارداتی را می‌توان در آن برای مدت طولانی یا نامحدود بدون پرداخت حقوق نگهداری کرد. در این مدت کالا را می‌توان به کشور دیگری فروخت (ترانزیت)، به صورت مرحله‌ای ترخیص کرد یا از آن نمونه گرفت و حقوق فقط برای مقدار ترخیص‌شده پرداخت می‌شود. توزیع‌کنندگان مواد اولیه برای نگهداری موجودی با حفظ نقدینگی و تحویل سریع از آن بسیار استفاده می‌کنند.

اصطلاحات مرتبط

ورود موقت برای پردازش (رژیم پردازش داخلی) DİR / IPR

رویه گمرکی که به تولیدکنندگان اجازه می‌دهد مواد اولیه لازم برای کالای صادراتی را بدون پرداخت حقوق ورودی، عوارض ضددامپینگ و مالیات واردات (یا با سپردن تضمین) وارد کنند. نیازمند مجوز پردازش داخلی (در ترکیه گواهی DİİB) است و تعهد صادرات باید در مهلت معینی ایفا شود. برای صادرکنندگانی که مواد اولیه را به قیمت جهانی تهیه می‌کنند مزیت هزینه‌ای مهمی است.

حقوق ورودی (تعرفه گمرکی)

مالیاتی که بر ارزش گمرکی کالای وارداتی بر اساس کد HS و کشور مبدأ گرفته می‌شود. معمولاً درصدی از ارزش و گاهی مبلغی به ازای مقدار (مثلاً یورو برای هر تن) است. نرخ می‌تواند با نرخ عمومی سازمان تجارت جهانی (MFN)، موافقت‌نامه‌های تجارت آزاد (نرخ صفر یا کاهش‌یافته)، عوارض اضافی یا اقدامات ضددامپینگ تغییر کند. در محاسبه بهای تمام‌شده بر ارزش CIF شامل کرایه و بیمه محاسبه و سپس به پایه مالیات بر ارزش افزوده اضافه می‌شود.

توضیح در راهنمای تجارت

راهنمای تجارت