گمرک، مالیات و مقررات

ارزش گمرکی (روش ارزش معامله)

ارزشی که حقوق ورودی بر آن محاسبه می‌شود. طبق موافقت‌نامه ارزش‌گذاری گمرکی سازمان تجارت جهانی، مبنای اصلی بهای واقعاً پرداخت‌شده یا قابل پرداخت (ارزش معامله) است. بیشتر کشورها از جمله اتحادیه اروپا، ترکیه و ایران کرایه و بیمه را تا نقطه ورود اضافه می‌کنند (مبنای CIF) و برخی مانند آمریکا مبنای FOB دارند. کمیسیون‌ها، حق امتیاز و کمک‌های خریدار مانند قالب هم ممکن است افزوده شوند. در صورت کشف کم‌اظهاری میان طرف‌های وابسته، گمرک روش‌های دیگر و جریمه اعمال می‌کند.

اصطلاحات مرتبط

حقوق ورودی (تعرفه گمرکی)

مالیاتی که بر ارزش گمرکی کالای وارداتی بر اساس کد HS و کشور مبدأ گرفته می‌شود. معمولاً درصدی از ارزش و گاهی مبلغی به ازای مقدار (مثلاً یورو برای هر تن) است. نرخ می‌تواند با نرخ عمومی سازمان تجارت جهانی (MFN)، موافقت‌نامه‌های تجارت آزاد (نرخ صفر یا کاهش‌یافته)، عوارض اضافی یا اقدامات ضددامپینگ تغییر کند. در محاسبه بهای تمام‌شده بر ارزش CIF شامل کرایه و بیمه محاسبه و سپس به پایه مالیات بر ارزش افزوده اضافه می‌شود.

کد HS (سیستم هماهنگ) / تعرفه گمرکی

نظام طبقه‌بندی کالای سازمان جهانی گمرک که در حدود ۲۰۰ کشور به کار می‌رود. شش رقم نخست در همه جا یکسان است (مثلاً ۳۹۰۲.۱۰ پلی‌پروپیلن) و کشورها زیرشاخه‌های خود را می‌افزایند — کد تعرفه ۸ رقمی ایران، KN و TARIC در اتحادیه اروپا، GTİP دوازده‌رقمی ترکیه. کد درست نرخ حقوق ورودی، مجوزهای واردات، اقدامات ضددامپینگ، قواعد مبدأ ترجیحی و آمار تجارت را تعیین می‌کند. طبقه‌بندی نادرست می‌تواند به مطالبه حقوق معوق و جریمه بینجامد و در صورت تردید می‌توان رأی تعرفه‌ای الزام‌آور گرفت.

سیاهه تجاری (فاکتور تجاری) CI

سند نهایی فروش که فروشنده پس از حمل صادر می‌کند و شامل شرح کالا، کد HS، مقدار، قیمت واحد و کل، اینکوترم، شرایط پرداخت، مبدأ و مشخصات طرفین است. مبنای ارزش گمرکی، حقوق و عوارض و پرداخت اعتبار اسنادی است و در اعتبار، شرح کالا باید دقیقاً با متن اعتبار یکی باشد. برخلاف پیش‌فاکتور، فروش واقعی و مبلغ قابل پرداخت را نشان می‌دهد.

توضیح در راهنمای تجارت

راهنمای تجارت