گمرک، مالیات و مقررات VAT / KDV

مالیات بر ارزش افزوده در واردات و صادرات

مالیات بر مصرف. صادرات در بیشتر کشورها معاف یا با نرخ صفر است و صادرکننده می‌تواند مالیات پرداختی بر خریدهایش را مسترد کند. در واردات، این مالیات در گمرک بر ارزش گمرکی به اضافه حقوق ورودی و سایر عوارض وصول می‌شود و واردکننده ثبت‌شده معمولاً می‌تواند آن را کسر کند؛ پس اثر اصلی بر جریان نقدی است. در تجارت درون اتحادیه اروپا میان شرکت‌های ثبت‌شده سازوکار معکوس (reverse charge) اجرا می‌شود. نرخ‌های عمومی متفاوت‌اند (۱۰٪ در ایران، ۲۰٪ در ترکیه).

اصطلاحات مرتبط

حقوق ورودی (تعرفه گمرکی)

مالیاتی که بر ارزش گمرکی کالای وارداتی بر اساس کد HS و کشور مبدأ گرفته می‌شود. معمولاً درصدی از ارزش و گاهی مبلغی به ازای مقدار (مثلاً یورو برای هر تن) است. نرخ می‌تواند با نرخ عمومی سازمان تجارت جهانی (MFN)، موافقت‌نامه‌های تجارت آزاد (نرخ صفر یا کاهش‌یافته)، عوارض اضافی یا اقدامات ضددامپینگ تغییر کند. در محاسبه بهای تمام‌شده بر ارزش CIF شامل کرایه و بیمه محاسبه و سپس به پایه مالیات بر ارزش افزوده اضافه می‌شود.

ورود موقت برای پردازش (رژیم پردازش داخلی) DİR / IPR

رویه گمرکی که به تولیدکنندگان اجازه می‌دهد مواد اولیه لازم برای کالای صادراتی را بدون پرداخت حقوق ورودی، عوارض ضددامپینگ و مالیات واردات (یا با سپردن تضمین) وارد کنند. نیازمند مجوز پردازش داخلی (در ترکیه گواهی DİİB) است و تعهد صادرات باید در مهلت معینی ایفا شود. برای صادرکنندگانی که مواد اولیه را به قیمت جهانی تهیه می‌کنند مزیت هزینه‌ای مهمی است.

تحویل با پرداخت عوارض (Delivered Duty Paid) DDP

اینکوترمی که بیشترین تعهد را برای فروشنده دارد: کالا در کشور خریدار، ترخیص‌شده وارداتی و با حقوق و مالیات‌های پرداخت‌شده و آماده تخلیه تحویل می‌شود. اگر فروشنده در کشور واردکننده ثبت مالیاتی یا نماینده مجاز نداشته باشد اجرای آن دشوار است و هزینه‌هایی مانند مالیات وارداتی غیرقابل‌استرداد پیش می‌آید. به همین دلیل در تجارت مواد اولیه معمولاً DAP با ترخیص توسط خریدار ترجیح داده می‌شود.

توضیح در راهنمای تجارت

راهنمای تجارت