پرداخت و تأمین مالی تجارت D/A

اسناد در مقابل قبولی (D/A)

شکل مدت‌دار وصول اسنادی: خریدار با قبولی یک برات مدت‌دار (مثلاً ۶۰ روزه) اسناد و در نتیجه کالا را می‌گیرد و در سررسید می‌پردازد. فروشنده فقط برات پذیرفته‌شده را در دست دارد و کنترل کالا را از دست می‌دهد؛ ریسک نزدیک به حساب باز است و معمولاً همراه با بیمه اعتبار یا ضمانت بانکی (آوال) برات استفاده می‌شود.

اصطلاحات مرتبط

اسناد در مقابل پرداخت (D/P – CAD)

روش وصولی که در آن فروشنده اسناد مالکیت کالا — به‌ویژه بارنامه اصلی — را از طریق بانک خود به بانک خریدار می‌فرستد و بانک فقط پس از پرداخت آن‌ها را تحویل می‌دهد؛ تابع URC 522 است. از اعتبار اسنادی ارزان‌تر است اما هیچ بانکی پرداخت را تضمین نمی‌کند: اگر خریدار اسناد را نگیرد، کالا در بندر مقصد می‌ماند و فروشنده با دمیوراژ، هزینه بازگشت یا فروش زیر قیمت روبه‌رو می‌شود. برای روابط قابل‌اعتماد و بلندمدت مناسب است.

اعتبار اسنادی مدت‌دار (پرداخت مؤجل)

اعتباری که پرداخت آن در زمان معینی پس از ارائه اسناد مطابق سررسید می‌شود — مثلاً ۹۰ یا ۱۸۰ روز پس از تاریخ بارنامه. به خریدار امکان می‌دهد پیش از پرداخت کالا را فرآوری و بفروشد و فروشنده می‌تواند با تنزیل مطالبه پذیرفته‌شده نزد بانک (فورفیتینگ) زودتر نقدینگی بگیرد. بهره دوره و هزینه تنزیل باید در قیمت لحاظ شود.

بیمه اعتبار تجاری (مطالبات)

بیمه مطالبات فروشنده از فروش‌های مدت‌دار در برابر ورشکستگی یا عدم پرداخت طولانی خریدار (ریسک تجاری) و ریسک‌های سیاسی مانند جنگ یا ممنوعیت انتقال ارز. بیمه‌گر برای هر خریدار سقف اعتباری تعیین می‌کند و در صورت خسارت معمولاً ۸۵ تا ۹۵ درصد طلب را جبران می‌کند. آژانس‌های اعتبار صادراتی مانند Türk Eximbank و بیمه‌گرانی چون Allianz Trade، Coface و Atradius آن را ارائه می‌دهند. این بیمه‌نامه دریافت تأمین مالی ارزان‌تر از بانک را هم آسان می‌کند.

توضیح در راهنمای تجارت

راهنمای تجارت