پرداخت و تأمین مالی تجارت O/A

حساب باز (پرداخت پس از تحویل)

فروشنده کالا را حمل و اسناد را مستقیماً برای خریدار می‌فرستد و خریدار فاکتور را در سررسید (مثلاً ۳۰ تا ۹۰ روز) می‌پردازد. برای خریدار مطلوب‌ترین و برای فروشنده پرخطرترین روش است و فروشنده ریسک اعتباری را با بیمه اعتبار تجاری، فاکتورینگ یا اعتبار اسنادی تضمینی مدیریت می‌کند. در روابط طولانی و مطمئن و در برخی بازارها مانند تجارت درون اتحادیه اروپا متداول است.

اصطلاحات مرتبط

بیمه اعتبار تجاری (مطالبات)

بیمه مطالبات فروشنده از فروش‌های مدت‌دار در برابر ورشکستگی یا عدم پرداخت طولانی خریدار (ریسک تجاری) و ریسک‌های سیاسی مانند جنگ یا ممنوعیت انتقال ارز. بیمه‌گر برای هر خریدار سقف اعتباری تعیین می‌کند و در صورت خسارت معمولاً ۸۵ تا ۹۵ درصد طلب را جبران می‌کند. آژانس‌های اعتبار صادراتی مانند Türk Eximbank و بیمه‌گرانی چون Allianz Trade، Coface و Atradius آن را ارائه می‌دهند. این بیمه‌نامه دریافت تأمین مالی ارزان‌تر از بانک را هم آسان می‌کند.

اعتبار اسنادی تضمینی (SBLC)

ابزار پرداخت عادی نیست بلکه تضمین است: اگر خریدار در حساب باز یا پرداخت مدت‌دار نپردازد، فروشنده با اعلام عدم پرداخت و اسناد ساده SBLC را مطالبه می‌کند. تابع قواعد ISP98 یا UCP 600 است و مانند ضمانت‌نامه بانکی عمل می‌کند. در حمل‌های تکراری برای پرهیز از گشایش اعتبار جداگانه برای هر محموله استفاده می‌شود. هشدار: پیشنهادهای اینترنتی «اجاره SBLC» یا «نقد کردن SBLC» کلاهبرداری شناخته‌شده‌ای است.

فاکتورینگ و فورفیتینگ

نقد کردن مطالبات فروش مدت‌دار پیش از سررسید با واگذاری آن به نهاد مالی. فاکتورینگ برای مطالبات فاکتوری کوتاه‌مدت و تکراری، با حق رجوع یا بدون آن (در نوع بدون رجوع، فاکتور ریسک عدم پرداخت خریدار را می‌پذیرد) به کار می‌رود. فورفیتینگ تنزیل بدون حق رجوع مطالبات تکی، معمولاً بزرگ‌تر و بلندمدت‌تر و دارای پشتوانه بانکی، مانند برات‌های پذیرفته‌شده تحت اعتبار اسنادی یا اسناد آوال‌شده است. هر دو سرمایه در گردش صادرکننده را تقویت می‌کنند.

توضیح در راهنمای تجارت

راهنمای تجارت