پرش به محتوا
HammaddePazari
اینکوترمز و قراردادهای تجاری

اینکوترمز ۲۰۲۰

یازده قاعده استاندارد تحویل که اتاق بازرگانی بین‌المللی (ICC) منتشر می‌کند و مشخص می‌کند فروشنده کجا تحویل می‌دهد، ریسک چه زمانی به خریدار منتقل می‌شود و هزینه حمل، بیمه و تشریفات گمرکی با کیست. اینکوترمز قیمت، روش پرداخت یا انتقال مالکیت را تعیین نمی‌کند و این موارد باید جداگانه در قرارداد نوشته شوند. قاعده همیشه باید همراه با مکان مشخص و نسخه ذکر شود، مثلاً «FOB بندر مرسین، اینکوترمز ۲۰۲۰».

اصطلاحات مرتبط

تحویل در محل کار (Ex Works) EXW

اینکوترمی که کمترین تعهد را برای فروشنده دارد: کالا در کارخانه یا انبار فروشنده و بدون بارگیری روی وسیله نقل در اختیار خریدار قرار می‌گیرد. بارگیری، ترخیص صادراتی، حمل و همه ریسک‌ها با خریدار است. چون خریدار خارجی معمولاً نمی‌تواند اظهارنامه صادراتی را خودش ثبت کند، در فروش بین‌المللی اغلب FCA مناسب‌تر است.

تحویل روی عرشه (Free On Board) FOB

یکی از رایج‌ترین شرایط در تجارت مواد اولیه که فقط برای حمل دریایی و آبراه داخلی به کار می‌رود. فروشنده کالای ترخیص‌شده صادراتی را در بندر بارگیری روی کشتی تعیین‌شده توسط خریدار بار می‌کند و ریسک به محض قرار گرفتن کالا روی کشتی منتقل می‌شود. کرایه و بیمه با خریدار است؛ در بار فله نرخ بارگیری، مدت توقف مجاز و دمیوراژ باید جداگانه توافق شود. برای بار کانتینری FCA دقیق‌تر است.

هزینه، بیمه و کرایه (CIF)

شرط حمل دریایی که به CFR بیمه باری را اضافه می‌کند که فروشنده به نفع خریدار می‌خرد. طبق اینکوترمز ۲۰۲۰ حداقل پوشش در CIF شرایط Institute Cargo Clauses (C) به میزان ۱۱۰٪ ارزش قرارداد است و اگر پوشش «همه خطرات» (A) لازم باشد باید در قرارداد ذکر شود. ریسک همچنان هنگام بارگیری روی کشتی در بندر مبدأ منتقل می‌شود؛ فروشنده کرایه و بیمه را می‌پردازد اما ریسک سفر را تحمل نمی‌کند.

تحویل در مکان (Delivered at Place) DAP

فروشنده کالا را روی وسیله نقلیه رسیده و آماده تخلیه، در مقصد مشخص در اختیار خریدار قرار می‌دهد و تا آن نقطه همه هزینه‌ها و ریسک‌ها با اوست. تخلیه، ترخیص وارداتی، حقوق گمرکی و مالیات با خریدار است. در فروش‌های تحویل با کامیون بسیار رایج است و قرارداد باید مشخص کند اگر تشریفات واردات باعث تأخیر شود، هزینه توقف با کیست.

تحویل با پرداخت عوارض (Delivered Duty Paid) DDP

اینکوترمی که بیشترین تعهد را برای فروشنده دارد: کالا در کشور خریدار، ترخیص‌شده وارداتی و با حقوق و مالیات‌های پرداخت‌شده و آماده تخلیه تحویل می‌شود. اگر فروشنده در کشور واردکننده ثبت مالیاتی یا نماینده مجاز نداشته باشد اجرای آن دشوار است و هزینه‌هایی مانند مالیات وارداتی غیرقابل‌استرداد پیش می‌آید. به همین دلیل در تجارت مواد اولیه معمولاً DAP با ترخیص توسط خریدار ترجیح داده می‌شود.

مکان مشخص‌شده (نقطه تحویل)

شهر، بندر، ترمینال یا محلی که پس از کوته‌نوشت اینکوترم نوشته می‌شود و جای جابه‌جایی هزینه و ریسک را نشان می‌دهد. هرچه دقیق‌تر نوشته شود (مثلاً «FCA گبزه، انبار فروشنده، خیابان ینی ۴») احتمال اختلاف کمتر است. نوشتن فقط نام کشور یا ننوشتن مکان، اشتباهی رایج است که انتقال ریسک و تقسیم هزینه‌ها را مبهم می‌کند.

توضیح در راهنمای تجارت

بیشتر در اینکوترمز و قراردادهای تجاری