اینکوترمز و قراردادهای تجاری

داوری (داوری تجاری بین‌المللی)

حل اختلاف توسط داورانی که طرفین انتخاب می‌کنند به جای دادگاه‌های دولتی، به صورت محرمانه و قطعی. نهادهایی مانند ICC، LCIA، SIAC یا ISTAC یا قواعد انجمن‌های کالایی (GAFTA، FOSFA، LME) به کار می‌روند. به لطف کنوانسیون نیویورک، آرای داوری در بیش از ۱۷۰ کشور شناسایی و اجرا می‌شوند و برای طرفین از کشورهای مختلف معمولاً از دادرسی مؤثرتر است. بند داوری باید نهاد، مقر، زبان و تعداد داوران را مشخص کند.

اصطلاحات مرتبط

قرارداد فروش

سند اصلی که حقوق و تعهدات طرفین را در فروش بین‌المللی مواد اولیه تعیین می‌کند. باید شامل شرح کالا و مشخصات، مقدار و رواداری، قیمت و ارز، اینکوترم و مکان مشخص، دوره حمل، روش پرداخت، تعیین کیفیت و کمیت (بازرسی)، بیمه، فورس ماژور، ضمانت اجرای نقض، قانون حاکم و حل اختلاف باشد. اگر کشورهای طرفین اجازه دهند، کنوانسیون بیع بین‌المللی کالا (CISG) اعمال می‌شود مگر آنکه صریحاً مستثنا شود.

فورس ماژور (قوه قاهره)

بندی در قرارداد درباره رویدادهای خارج از کنترل طرفین که پیش‌بینی یا اجتناب‌پذیر نبوده‌اند — جنگ، زلزله، همه‌گیری، تحریم، بسته شدن بندر — و اجرای تعهد را موقتاً یا دائماً ناممکن می‌کنند. بند خوب فهرست رویدادها، مهلت اطلاع‌رسانی (معمولاً ۷ تا ۱۴ روز)، نوع مدرک لازم (مثلاً گواهی اتاق بازرگانی) و حق فسخ در صورت طول کشیدن رویداد را تعیین می‌کند. افزایش قیمت یا تغییر بازار معمولاً فورس ماژور محسوب نمی‌شود.

قراردادهای استاندارد GAFTA و FOSFA

انجمن‌های تجاری مستقر در لندن که فرم‌های قرارداد استاندارد، قواعد نمونه‌برداری و آنالیز و نظام داوری ارائه می‌کنند: GAFTA (انجمن تجارت غلات و خوراک دام) برای غلات، حبوبات، خوراک دام و ادویه و FOSFA (فدراسیون انجمن‌های روغن، دانه و چربی) برای دانه‌های روغنی، روغن گیاهی و چربی حیوانی. بخش بزرگی از تجارت جهانی غلات و روغن نباتی با ارجاع به فرم‌هایی مانند GAFTA 100، GAFTA 64 یا FOSFA 54 انجام می‌شود. چون این فرم‌ها تعیین کیفیت، تأخیر حمل، نقض و داوری را از پیش تنظیم کرده‌اند، زمان مذاکره و ریسک حقوقی را کاهش می‌دهند.

توضیح در راهنمای تجارت

راهنمای تجارت