اینکوترمز و قراردادهای تجاری FAS

تحویل در کنار کشتی (Free Alongside Ship)

فقط برای حمل دریایی و آبراه‌های داخلی به کار می‌رود. فروشنده کالای ترخیص‌شده صادراتی را در کنار کشتی تعیین‌شده توسط خریدار (روی اسکله یا بارج) قرار می‌دهد؛ ریسک همان‌جا منتقل می‌شود و بارگیری روی کشتی و کرایه با خریدار است. در بارهای فله و پروژه‌ای مانند غلات، چوب، قراضه و بارهای سنگین رایج است و برای بار کانتینری بهتر است FCA استفاده شود.

اصطلاحات مرتبط

تحویل روی عرشه (Free On Board) FOB

یکی از رایج‌ترین شرایط در تجارت مواد اولیه که فقط برای حمل دریایی و آبراه داخلی به کار می‌رود. فروشنده کالای ترخیص‌شده صادراتی را در بندر بارگیری روی کشتی تعیین‌شده توسط خریدار بار می‌کند و ریسک به محض قرار گرفتن کالا روی کشتی منتقل می‌شود. کرایه و بیمه با خریدار است؛ در بار فله نرخ بارگیری، مدت توقف مجاز و دمیوراژ باید جداگانه توافق شود. برای بار کانتینری FCA دقیق‌تر است.

اینکوترمز ۲۰۲۰

یازده قاعده استاندارد تحویل که اتاق بازرگانی بین‌المللی (ICC) منتشر می‌کند و مشخص می‌کند فروشنده کجا تحویل می‌دهد، ریسک چه زمانی به خریدار منتقل می‌شود و هزینه حمل، بیمه و تشریفات گمرکی با کیست. اینکوترمز قیمت، روش پرداخت یا انتقال مالکیت را تعیین نمی‌کند و این موارد باید جداگانه در قرارداد نوشته شوند. قاعده همیشه باید همراه با مکان مشخص و نسخه ذکر شود، مثلاً «FOB بندر مرسین، اینکوترمز ۲۰۲۰».

بار فله (خشک و مایع)

باری که بدون بسته‌بندی مستقیماً در انبار یا مخزن کشتی بارگیری می‌شود: غلات، زغال‌سنگ، سنگ‌آهن، قراضه، کود و سیمان فله خشک و نفت خام، سوخت، روغن گیاهی و مواد شیمیایی فله مایع هستند. کشتی‌ها به Handysize (۱۵ تا ۳۵ هزار تن)، Supramax/Ultramax (۵۰ تا ۶۴ هزار)، Panamax/Kamsarmax (۶۵ تا ۸۲ هزار) و Capesize (بیش از ۱۰۰ هزار تن) دسته‌بندی می‌شوند. مقدار با درفت سروی یا باسکول و کیفیت با نمونه‌برداری در بارگیری و تخلیه تعیین می‌شود.

توضیح در راهنمای تجارت

راهنمای تجارت