اینکوترمز و قراردادهای تجاری

رواداری مقدار (± ٪، «کم و زیاد»)

بندی در قراردادهای فله و حجیم که می‌پذیرد مقدار تحویلی تا درصد معینی، معمولاً ±۵٪ یا ±۱۰٪، با مقدار قرارداد تفاوت داشته باشد. مشخص می‌کند اختیار با کیست: فروشنده (MOLSO) یا مالک کشتی (MOLOO). مقدار اضافه یا کسری در محدوده رواداری معمولاً با قیمت قرارداد صورت‌حساب می‌شود و اعتبار اسنادی هم باید همان رواداری را داشته باشد، وگرنه طبق UCP 600 برای کالای فله فقط ±۵٪ پذیرفته است.

اصطلاحات مرتبط

قرارداد فروش

سند اصلی که حقوق و تعهدات طرفین را در فروش بین‌المللی مواد اولیه تعیین می‌کند. باید شامل شرح کالا و مشخصات، مقدار و رواداری، قیمت و ارز، اینکوترم و مکان مشخص، دوره حمل، روش پرداخت، تعیین کیفیت و کمیت (بازرسی)، بیمه، فورس ماژور، ضمانت اجرای نقض، قانون حاکم و حل اختلاف باشد. اگر کشورهای طرفین اجازه دهند، کنوانسیون بیع بین‌المللی کالا (CISG) اعمال می‌شود مگر آنکه صریحاً مستثنا شود.

بارنامه دریایی (B/L) B/L

مهم‌ترین سند حمل دریایی که حمل‌کننده برای اثبات دریافت یا بارگیری کالا صادر می‌کند. سه کارکرد دارد: رسید بار، مدرک قرارداد حمل و در صورت صدور «به حواله‌کرد»، سند مالکیت کالا. چون ارائه‌کننده نسخه اصل می‌تواند کالا را تحویل بگیرد، پایه اعتبارات اسنادی و وصولی اسنادی است. بارنامه «تمیز روی عرشه» نشان می‌دهد کالا ظاهراً سالم بارگیری شده است.

درفت سروی (تعیین وزن با آبخور)

روشی برای محاسبه وزن بار فله بارگیری یا تخلیه‌شده با خواندن آبخور کشتی در شش نقطه پیش و پس از عملیات و اصلاح آن بر اساس چگالی آب دریا، بالاست، سوخت و آب شیرین. در زغال‌سنگ، سنگ معدن، غلات و کود مقدار بارنامه معمولاً این‌گونه تعیین می‌شود و دقت آن حدود ±۰٫۵٪ است. انجام آن توسط بازرس مستقل مانند SGS، Intertek یا Bureau Veritas اعتماد طرفین را افزایش می‌دهد.

توضیح در راهنمای تجارت

راهنمای تجارت