اینکوترمز و قراردادهای تجاری

فورس ماژور (قوه قاهره)

بندی در قرارداد درباره رویدادهای خارج از کنترل طرفین که پیش‌بینی یا اجتناب‌پذیر نبوده‌اند — جنگ، زلزله، همه‌گیری، تحریم، بسته شدن بندر — و اجرای تعهد را موقتاً یا دائماً ناممکن می‌کنند. بند خوب فهرست رویدادها، مهلت اطلاع‌رسانی (معمولاً ۷ تا ۱۴ روز)، نوع مدرک لازم (مثلاً گواهی اتاق بازرگانی) و حق فسخ در صورت طول کشیدن رویداد را تعیین می‌کند. افزایش قیمت یا تغییر بازار معمولاً فورس ماژور محسوب نمی‌شود.

اصطلاحات مرتبط

قرارداد فروش

سند اصلی که حقوق و تعهدات طرفین را در فروش بین‌المللی مواد اولیه تعیین می‌کند. باید شامل شرح کالا و مشخصات، مقدار و رواداری، قیمت و ارز، اینکوترم و مکان مشخص، دوره حمل، روش پرداخت، تعیین کیفیت و کمیت (بازرسی)، بیمه، فورس ماژور، ضمانت اجرای نقض، قانون حاکم و حل اختلاف باشد. اگر کشورهای طرفین اجازه دهند، کنوانسیون بیع بین‌المللی کالا (CISG) اعمال می‌شود مگر آنکه صریحاً مستثنا شود.

داوری (داوری تجاری بین‌المللی)

حل اختلاف توسط داورانی که طرفین انتخاب می‌کنند به جای دادگاه‌های دولتی، به صورت محرمانه و قطعی. نهادهایی مانند ICC، LCIA، SIAC یا ISTAC یا قواعد انجمن‌های کالایی (GAFTA، FOSFA، LME) به کار می‌روند. به لطف کنوانسیون نیویورک، آرای داوری در بیش از ۱۷۰ کشور شناسایی و اجرا می‌شوند و برای طرفین از کشورهای مختلف معمولاً از دادرسی مؤثرتر است. بند داوری باید نهاد، مقر، زبان و تعداد داوران را مشخص کند.

توضیح در راهنمای تجارت

راهنمای تجارت