پرش به محتوا
HammaddePazari

ا · 6

اسناد در مقابل پرداخت (D/P – CAD)

روش وصولی که در آن فروشنده اسناد مالکیت کالا — به‌ویژه بارنامه اصلی — را از طریق بانک خود به بانک خریدار می‌فرستد و بانک فقط پس از پرداخت آن‌ها را تحویل می‌دهد؛ تابع URC 522 است. از اعتبار اسنادی ارزان‌تر است اما هیچ بانکی پرداخت را تضمین نمی‌کند: اگر خریدار اسناد را نگیرد، کالا در بندر مقصد می‌ماند و فروشنده با دمیوراژ، هزینه بازگشت یا فروش زیر قیمت روبه‌رو می‌شود. برای روابط قابل‌اعتماد و بلندمدت مناسب است.

اسناد در مقابل قبولی (D/A) D/A

شکل مدت‌دار وصول اسنادی: خریدار با قبولی یک برات مدت‌دار (مثلاً ۶۰ روزه) اسناد و در نتیجه کالا را می‌گیرد و در سررسید می‌پردازد. فروشنده فقط برات پذیرفته‌شده را در دست دارد و کنترل کالا را از دست می‌دهد؛ ریسک نزدیک به حساب باز است و معمولاً همراه با بیمه اعتبار یا ضمانت بانکی (آوال) برات استفاده می‌شود.

اعتبار اسنادی (L/C) L/C

روش پرداخت اسنادی که در آن بانک خریدار (بانک گشاینده) متعهد می‌شود در برابر ارائه به‌موقع اسناد مطابق — بارنامه، فاکتور، گواهی آنالیز، گواهی مبدأ و غیره — به فروشنده پرداخت کند. بانک‌ها فقط با اسناد سروکار دارند نه کالا، پس شرایط اعتبار باید دقیقاً با قرارداد فروش منطبق و قابل اجرا باشد. رایج‌ترین روش پرداخت امن در معاملات بزرگ مواد اولیه و با طرف‌های جدید است.

اعتبار اسنادی تأییدشده

اعتباری که در آن بانک دومی، معمولاً در کشور فروشنده (بانک تأییدکننده)، علاوه بر بانک گشاینده تعهد پرداخت مستقل خود را اضافه می‌کند. هنگامی که ریسک اعتباری بانک گشاینده یا ریسک کشور و انتقال ارز در کشور خریدار بالاست، از فروشنده محافظت می‌کند. کارمزد تأیید معمولاً درصدی سالانه متناسب با ریسک است و قرارداد باید پرداخت‌کننده آن را مشخص کند.

اعتبار اسنادی تضمینی (SBLC)

ابزار پرداخت عادی نیست بلکه تضمین است: اگر خریدار در حساب باز یا پرداخت مدت‌دار نپردازد، فروشنده با اعلام عدم پرداخت و اسناد ساده SBLC را مطالبه می‌کند. تابع قواعد ISP98 یا UCP 600 است و مانند ضمانت‌نامه بانکی عمل می‌کند. در حمل‌های تکراری برای پرهیز از گشایش اعتبار جداگانه برای هر محموله استفاده می‌شود. هشدار: پیشنهادهای اینترنتی «اجاره SBLC» یا «نقد کردن SBLC» کلاهبرداری شناخته‌شده‌ای است.

اعتبار اسنادی مدت‌دار (پرداخت مؤجل)

اعتباری که پرداخت آن در زمان معینی پس از ارائه اسناد مطابق سررسید می‌شود — مثلاً ۹۰ یا ۱۸۰ روز پس از تاریخ بارنامه. به خریدار امکان می‌دهد پیش از پرداخت کالا را فرآوری و بفروشد و فروشنده می‌تواند با تنزیل مطالبه پذیرفته‌شده نزد بانک (فورفیتینگ) زودتر نقدینگی بگیرد. بهره دوره و هزینه تنزیل باید در قیمت لحاظ شود.